De Phénicia-set sluit perfect aan bij deze periode die wordt gekenmerkt door talrijke ‘revivals’. De nadruk ligt op de esthetische vernieuwing van avondsieraden, zoals belichaamd door het collier dat doet denken aan een omgekeerde tiara. De combinatie van smaragden en diamanten doet denken aan kleurencombinaties die vaak voorkomen in creaties uit de jaren 1920, terwijl de afwerking van de armband de art deco oproept. De compositie van het collier – gekleurde stenen tegen een achtergrond van pavé-diamanten – doet ook denken aan bepaalde creaties uit de jaren 1930. Deze set staat ver af van strikt historicisme en toont een rijke verscheidenheid aan invloeden, die de toenmalige benadering van het Maison perfect weerspiegelen. 

Al sinds 1906 vormt de levenskracht van de flora een van de belangrijkste inspiratiebronnen van het Maison, zoals blijkt uit de Gaëlle- en Artémis-parures. Na de lange colliers uit de jaren 1970 werden kortere halskettingen zoals deze, geïnspireerd op torques, weer populair. Het Artémis-collier bestaat uit gestileerde bloemen, waarvan enkele aan de voorkant zijn verfraaid met een centrale diamant. Deze grote, spiegelgepolijste motieven van geelgoud zijn kenmerkend voor de jaren 1990 en komen ook terug in de oorbellen.

De oorbellen en het middelste deel van het collier van de Gaëlle-set zijn afgewerkt met gesculpte bloemkronen van chalcedoon en lapis lazuli, die in contrast staan met de met diamanten bezette achtergrond en zo voor volume zorgen. Dit motief komt ook terug op de rest van het collier, waarbij hetzelfde bloemendesign – ditmaal in goud – voor reliëf zorgt en de soberheid van het metaal combineert met de schittering van edelstenen.

Door de jaren heen heeft het Maison regelmatig vogelmotieven verwerkt in creaties. In 1954 lanceerde het merk , een collectie van geelgouden sieraden ontworpen voor dagelijks gebruik, waarvan de op stripfiguren geïnspireerde dierenbroches kenmerkend zijn geworden voor het concept. De drie vogels die hier zijn afgebeeld, zijn meer gestileerd, wat de esthetische ontwikkeling van het idee weerspiegelt. Dankzij de glyptiek – de kunst van het graveren van edelstenen – krijgen de gekleurde stenen meer diepgang, wat nog verder wordt benadrukt door de schittering van geelgoud. Deze vogels, die vredig op hun onyx tak zitten of op het punt lijken te staan om naar iets te pikken, belichamen een liefdevolle visie op de dierenwereld – een element dat Van Cleef & Arpels na aan het hart ligt. 

De tentoonstelling belicht daarnaast ook een andere wereld waaraan het Maison bijzonder gehecht is: die van de dans. De creatie van de eerste Dancer-broches in 1941 vormde het begin van de traditie van vrouwelijke figuren die Van Cleef & Arpels in het leven riep. Het design is geleidelijk aan veranderd, waarbij soms ook andere inspiratiebronnen, zoals haute couture, werden opgenomen. Deze ballerina uit 1993 draagt een tutu van fijn kantwerk, gemaakt met de techniek van het uitgerekte goudgaas. Het effect doet denken aan de tule van traditionele danskleding en laat tegelijk een gevoel van beweging ontstaan dat de lichtheid van het ontwerp benadrukt. Diamanten – in de vorm van een hoofdtooi, een riem en een boeket – geven het silhouet glans en structuur.

Deze creaties zijn geïnspireerd op het erfgoed van het Maison en spelen tegelijk in op de grafische stijlcodes en kleurenschema’s van de jaren 1990. Het hout verwijst naar de Touch Wood-items uit de jaren 1910, die in oorlogstijd werden gezien als een teken van hoop. Die gelukssymboliek is een blijvende bron van inspiratie voor het Maison die de creatieve processen vaak stuurde. 

Het Duo-parure in witgoud en diamanten vormt tot slot een mooi voorbeeld van de blijvende fascinatie van Van Cleef & Arpels voor de vitaliteit van de natuur. Deze naturalistische interpretatie van de flora doet denken aan sieraden uit de 18e en 19e eeuw. Met prachtig edelmetaalwerk wordt de verfijning van de bloemblaadjes benadrukt, terwijl hun asymmetrische design een volumineus effect geeft dat doet denken aan een bloeiende bloem. Sommige bloemkronen lijken zachtjes mee te deinen in een zacht briesje. Deze collectie werd in 1999 ontworpen en liep vooruit op de hernieuwde populariteit van witte sieraden in de jaren 2000.

De creaties onderscheiden zich door hun grafische vormen en levendige kleuren en sluiten mooi aan bij de stijlcodes van de decoratieve kunsten aan het einde van de 20e eeuw. Ze belichamen ook de visie van Van Cleef & Arpels op het eigen erfgoed.